Bardzo często parkując samochód spotykamy się z tzw. kopertą, bądź z miejscem oznakowanym symbolem wózka inwalidzkiego - są to wydzielone miejsca parkingowe przeznaczone dla osób niepełnosprawnych. Z takiego miejsca może skorzystać osoba o obniżonej sprawności ruchowej posiadająca kartę parkingową. Kartę parkingową wydaje starosta powiatowy po złożeniu wniosku (na udostępnionym w starostwie formularzu) wraz z wymaganymi załącznikami. Dokumentami, które należy złożyć wraz z wnioskiem są:
- Kserokopia orzeczenia wydanego przez zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności, bądź o wskazaniach do ulg i uprawnień - przy czym w przypadku osób zaliczonych do lekkiego stopnia niepełnosprawności musi zostać ustalona przyczyna niepełnosprawności oznaczona symbolem 05-R (upośledzenie narządu ruchu), lub 10-N (choroba neurologiczna);
- Kserokopia dowodu osobistego;
- Aktualna fotografia (35 mm x 45 mm);
- Upoważnienie do złożenia wniosku o wydanie karty parkingowej i do jej odbioru (wymagane w sytuacji, kiedy odbioru karty będzie dokonywać inna osoba niż uprawniona);
- Oświadczenie o utracie karty parkingowej (gdy wydana karta parkingowa została skradziona, zniszczona bądź zgubiona);
- Dowód wniesienia opłaty w kasie starostwa za wydanie karty.
Uprawniona osoba niepełnosprawna o obniżonej sprawności ruchowej, kierująca pojazdem samochodowym, oraz kierujący pojazdem przewożący taką osobę mogą, pod warunkiem zachowania szczególnej ostrożności, nie stosować się do zakazów wyrażonych znakami: B-1, B-3, B-3a, B-4, B-10, B-35, B-37, B-38, B-39, tj.:
- Zakaz ruchu w obu kierunkach;
- Zakaz wjazdu pojazdów silnikowych, z wyjątkiem motocykli jednośladowych;
- Zakaz wjazdu autobusów;
- Zakaz wjazdu motocykli;
- Zakaz wjazdu motorowerów;
- Zakaz postoju;
- Zakaz postoju w dni nieparzyste;
- Zakaz postoju w dni parzyste;
- Strefa ograniczonego postoju.
Karta parkingowa powinna być umieszczona za przednią szybą pojazdu samochodowego w sposób umożliwiający jej odczytanie. Do uzyskania karty parkingowej są uprawnione także placówki zajmujące się opieką, rehabilitacją, lub edukacją osób niepełnosprawnych. Do takich placówek należą: domy pomocy społecznej, placówki opiekuńczo – wychowawcze, ośrodki wsparcia, warsztaty terapii zajęciowej, ośrodki, w których organizowane są turnusy rehabilitacyjne, zakłady aktywności zawodowej, specjalistyczne ośrodki szkoleniowo – rehabilitacyjne, zakłady opiekuńczo – lecznicze, sanatoria, prewentoria, zakłady rehabilitacji leczniczej, inne zakłady opieki zdrowotnej zajmujące się statutowo wykonywaniem świadczeń zdrowotnych związanych z rehabilitacją leczniczą –
pod warunkiem, że przebywają w nich osoby niepełnosprawne o obniżonej sprawności ruchowej.